Hoi piepeloi!

Weer een aflevering van … Belgjes in Ethiopië! De dagen beginnen op elkaar te gelijken. We schrikken hier van niets meer. Hoewel… Daarnet is Martijn aangekomen hier in Jimma. We zijn hem op de vlieghaven gaan halen met een auto van de universiteit. Ondanks dat je zou denken dat je die hier gewoon kan halen moet er toch eerst een briefje worden afgehaald bij onze begeleider. Daarmee moeten we naar de dienst voor vervoer. Daar wordt de echtheid van het briefje gecontroleerd en na wat 5′en en 6′n krijgen we dan toch een chauffeur. Als je wat nodig hebt moet je hier vaak eerst een paar personen passeren. Je moet verschillende goedkeuringen hebben. Op dat gebied is België een stuk losser. Integendeel tot wat ik had verwacht.

We zijn met Martijn een stukje gaan wandelen. Opeens liepen we voorbij een man, die in het midden van het voetpad in de zon lag. Hij woog naar schatting … 20 kg. Echt verschrikkelijk !!! Dat was de eerste keer dat ik echt geconfronteerd werd met iemand die misschien al 2 weken niet meer te eten heeft gehad. Ik zei tegen mijn collega’s dat ik geschokt was. Ze vertelden me dat het zeldzaam was in Jimma. Ik zei hen dat zo iemand onmogelijk nog een week in leven kon blijven. Ze verzekerde me dat die man daar over een maand nog ligt. Even mager. Die overleven wel op een of andere manier… Ik kon mijn oren niet geloven. Ik denk dat ze me maar proberen gerust te stellen… Die man was op sterven na dood… Daar ben ik zeker van… Of toch niet? Ik ga er zeker morgen terug kijken. Zou het nuttig zijn als ik hem wat geld zou geven? Hij was te zwak om zijn hand uit te steken. Misschien kan ik hem beter wat eten geven… Ik wist, en weet nog altijd niet goed wat ik best zou doen… Het is alleszins een beeld dat ik nooit zal vergeten.

Ik ben donderdag begonnen met antibiotica. Ik ben normaal gezien anti-antibiotica, maar mijn diarree-probleem bleef aanhouden. Vandaag had ik al direct resultaat. Ik mag nu wel niet in direct zonlicht komen. Geloof mij, dat is vrij lastig in Ethiopië!! Vandaag heb ik mijn tweede pil genomen. Misschien neem ik er zaterdag nog 1 maar dan stop ik.

Ik had een harde schijf mee van 1 terabyte. Ze is voor de helft gevuld met films en wat persoonlijke gegevens. Donderdag startte dat ding niet meer op. GODVERDOMME ! Misérie, want die film waren mijn amusement voor wanneer Ben hier weg is. En er stonden alle gegevens op van mijn voorbije schooljaren. Alsook een sjabloon voor mijn eindwerk. Ook nog Linuxdistributies die ik hier misschien nog nodig ga hebben… En nog wat dingen die ik hier kan gebruiken. Gelukkig heb ik thuis mijn persoonlijke data zoals foto’s geback-upt. Mathias stelde voor om mijn schijf binnen te doen bij de dienst reparatie… Ik ben er niet op in gegaan. De dag erop was mijn schijf weg en had hij ze effectief binnengedaan. Ik vroeg hem hoe ze dat ding gingen repareren. Hij vertelde me dat ze hem gingen open schroeven!!! Ik werd gek. In België worden gespecialiseerde firma’s geraadpleegd die in een stofvrije omgeving dat ding openmaken. Stofvrij… ondenkbaar in Ethiopië! Volgens Martijn was er enkel wat mis met de stroomtoevoer. Omdat hij een typische tik-geluid maakte. Met andere woorden… ik ben mijn schijf voor zekers kwijt! Gelukkig heb ik een zeer sterk ontwikkelde hersenkwab die instaat voor relativeren. Anders had ik hier al 10 keer zelfmoord gepleegd. :)

Nu Martijn hier is, zijn de musketiers weer verenigd. We zijn dezelfde avond al in het bier gevlogen. Zat wordt je van dat lokaal bier niet. Slecht ook niet. Ik begin zelfs te twijfelen of er wel effectief alcohol inzit… Het flesje zegt van wel, maar wat kan je hier geloven? Gelukkig valt de smaak nog mee. Het smaakt helaas niet zoals Jupiler maar gelukkig ook niet naar Heiniken. :)

Hopelijk schep ik niet de indruk dat alles hier slecht is. Dat is zeker niet zo. Je moet gewoon bepaalde zaken relativeren. Aanvaarden dat het anders is. Wanneer je eten besteld bijvoorbeeld, zit je voordat je jou eten besteld altijd in een onzekerheid. Je weet nooit van tevoren wat je gaat krijgen. Zoals eerder al gezegd, ik en Ben hebben een hetzelfde besteld en iets totaal verschillend gekregen. Wanneer je dat probeert uit te leggen verstaan ze geen Engels meer. Als je iets anders besteld moet je dat vorige dan toch nog betalen… Zo is dat hier. Je kan daar dan over blijven melken, dat helpt niet. Eet gewoon wat je gekregen hebt. Is het niet lekker, dan eet je het gewoon niet op. Dan ga je met een hongergevoel weg maar dan weet je toch al zeker dat je van die (onbestaande)”maaltijd” geen diarree kunt krijgen. Hehe. In mijn geval is het nog goed voor mijn gewicht ook. HAHA! Dat is de kunst van het overleven hier.

Het slechte neem je met het goede.