Als je met afrikanen wil samenwerken moet je jou eigen denkpatronen en gewoontes grondig aanpassen. In België was ik al snel geïrriteerd in het verkeer of op het werk. Hier bestaan irritaties of stress gewoonweg niet. Een goed voorbeeld is het algemene rijgedrag van de chauffeurs in Ethiopië. We nemen elke dag meerdere keren een taxi, dus we weten ongeveer wel welke ongeschreven verkeersregels en gewoontes hier van toepassing zijn.
Er wordt bijvoorbeeld constant getoeterd. Een auto kan bij manier van spreken wel met maar 3 wielen verder rijden, maar zonder claxon, kan je niet de baan op. Levensgevaarlijk ! Er wordt elke keer getoeterd wanneer je een andere wagen, paard of geit nadert. Als je een wagen die te traag rijdt voorbij wil steken, toetert de chauffeur een paar keer. Als de chauffeur voorbijsteekt in een bocht, en dus niet ziet welk verkeer er van de andere kant komt, reken je gewoon op de oplettendheid van je voorligger. Als er een voertuig of paard aankomt zal je voorligger gebaren maken met zijn hand dat het niet veilig is. Voorbij steken in een bocht is in België totaal ondenkbaar. Hier niet. Je rekent gewoon op je voorligger. Als die niet oplet, kan je wel eens pech hebben.
Als je eten besteld mag je van geluk spreken dat je meteen krijgt wat je besteld hebt. Als de rekening komt, vergeet je best nooit zelf een keer na te rekenen. Sommige restaurants rekenen de taxen erbij op de kaart. Sommige doen dat niet, met als gevolg dat de hersendode ober de tax moet berekenen. Meestal staat dat dan vol fouten. In het begin dacht ik dat ze probeerden meer geld te krijgen. Maar die mening moet ik herzien want ze rekenen even veel fout in hun eigen nadeel, dan in dat van mij. Alle obers hier hebben maar een zeer beperkte opleiding genoten. Vandaar dat je ze best helpt bij de berekening.
Wat je ook ziet in taxi's zijn de chauffeurs die "chat" of "qat" kauwen. Chat is een lokale drug die in de bladeren van een bepaalde plant zit. Door erop te kauwen komt het sap vrij. Je wordt er bewuster, geconcentreerder en actiever van. Je kan je beter focussen op één bepaalde actie. Studenten gebruiken het hier om te studeren of om eindwerken te maken... Dat kan dus nog goed van pas komen. :) Het is perfect legaal in Ethiopië en omliggende landen. Je kan het hier vrij kopen op straat of op marktjes. Het zijn struiken die groeien op grote velden. Iemand van het symfony-team, een groep zwarten die hier waren voor een symfony training, gebruikt het regelmatig. Hij is ook Ethiopiër maar dan van Mek'ele, de stad waar Martijn zijn opdracht vervult. Hij heeft me vorige week uitgenodigd om een keer mee te doen. Ik zou mezelf niet zijn moest ik dat eens niet proberen, en daarbij, het is perfect legaal. Vorige zaterdag heb ik dan met hem, Dula en Martijn chat gekauwd. Het goedje op zich is echt ranzig. Als je wilt weten hoe het smaakt, trek het eerste beste groen blad van een boom en begin daar maar lekker op te kauwen. Vies! Na ongeveer een uur voelde ik me al ietwat actiever worden. Ik begon meer zin te krijgen om te babbelen. Nog eens een uur later werd ik al wat actiever en ik begon sneller na te denken. Heel sterk is het niet. Hetzelfde gevoel kan je krijgen als je 3 kopjes pikzwarte koffie zou drinken. Daarmee is het te vergelijken. Het gebeuren op zich is wel leuker dan gewoon koffie drinken. Iedereen begint spontaner te babbelen. Om den duur was ik met Dula, een collega, in gesprek. Ik ging veel dieper in op een bepaald onderwerp dan gewoonlijk. Dula zei vooraf dat je er ook euforisch van wordt. Dat heb ik nu niet bepaald gevoeld. Toch niet in sterke mate. Het was een leuke ervaring maar ik weet toch niet of ik het weer zal doen. Die bladeren zijn echt vies en het effect is niet heel sterk. Je moet er uiteindelijk een 4tal uren op kauwen om het gewenste effect te krijgen. Niet echt de moeite dus.
Ik ben ook terug injera beginnen eten. Ik at het niet meer sinds ik ziek ben geweest van injera met kip. Die kip-variant zal ik ook nooit meer eten. Nu eet ik het met vis-goulash of tibs (gebakken vlees). Ik denk dat mijn darmen zich hebben aangepast aan de gebrekkige hygiëne van Ethiopië. Ik ben weerbaarder geworden. Jeuj !! Misschien dat ik, eens terug in België, weer last krijg van het Belgische eten. Niet dat in België het eten meer bacteriën bevat, maar omdat het Belgische eten meer vet en meer suiker bevat. Hier gebruiken ze relatief weinig vetstof en vrijwel geen suiker, behalve in hun thee dan. Fetera, honingkoek met ei bevat uiteraard ook veel suiker, maar dat is geen typisch Ethiopisch gerecht, maar een Arabisch gerecht.
Martijn zijn vlucht is afgelast. Hij blijft dus een week langer in Jimma. Hijzelf vind dat geen enkel probleem. Hij mist enkel het eten van Mek'ele. Het eten in Jimma is volgens hem ronduit slecht. Ik weet al niet meer beter, dus voor mij valt dat wel mee. :) Toch ben ik dan wel eens benieuwd naar het eten in Mek'ele. Daar moet ik nog 2 weken voor wachten. Ik ga hem daar een weekje bezoeken. Dan zie ik ook Bernard terug. Die trekt nu rond in Ethiopië met zijn madam. Als ik en Ben toekomen in Mek'ele is Bernard ook net in daar.
Onze opdracht zit bijna in de eindfase. Ik heb een bijopdracht gevonden die ook wel interessant is. Eerst gaan we al wat we hier al gedaan hebben documenteren en de RADIUS server opnieuw installeren en configureren. Daarna een plan opstellen van hoe we het wireless netwerk gaan uitbreiden op de universiteit. We hebben zeker genoeg werk om ons nog 2 maanden bezig te houden.
Wordt vervolgd... ;)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten