En toen was er... diarree !

Deze week was zeer leerrijk. Ik begin nu eindelijk mijn draai te vinden in Linux. Voor de leken, dat is het besturingssysteem waarmee ik de komende 11 weken nog mee moet werken. Volgende week verwacht ik een eerste doorbraak in ons project. :) Althans dat hoop ik toch...

We beginnen hier nu echt ingeburgerd te geraken. Zo groeten Ethiopiërs elkaar op z'n Ethiopisch en we nemen dat onbewust over. Je geeft eerst een klaphand met de handpalmen, direct daarna een Europese hand en dan breng je elkaars schouders naar elkaar. Zo groeten vrienden elkaar. We beginnen ook al een aardig mondje amhaars te babbelen. Ik schrijf het zoals ik het hoor en uitspreek:

Geen probleem = Tsjegger Yellem
Yellem = nee. tsjegger = probleem.

Danku = Ama sec naloe
Goeie morgen = denna drrk
ik hou van jou = awoe-ed shaloe
etc...

Handig vooral voor wanneer er bedelaars geld vragen, dan zeg je "Birr yellem", letterlijk "geld nee" of geinterpreteerd is dat "van mij krijg je geen geld". Klinkt grof maar het is nodig om te voorkomen dat ze je elke dag steeds met meer lastig komen vallen. Af en toe krijgen ze wel iets van mij, vooral kleine kinderen dan. Het is niet altijd makkelijk om niets te geven, zeker omdat ik weet vanwaar ik kom.

Dinsdag zijn we met Bernard, zoals elke avond trouwens :), gaan eten in het Aramaic hotel ofzoiets. Er zat bijna geen volk dus dat was al wel een signaal, maar we wilden het toch een keer proberen. Ik bestelde wederom injera tibs, met gewoon vlees dus. Berny nam hetzelfde. 45 mins later arriveerde ons "voedsel". Ik denk dat ze telkens nog een koe moeten gaan kopen op de markt voor ze ze ritueel slachten en bereiden. Berny zijn vlees was overheerlijk, maar mijn vlees kwam denk ik van een ander koebeest. Ik kon er makkelijk een half uur op kauwen zonder het stukje vlees te vervormen... Ik heb daarbij maar een extra spaghetti besteld, want je krijgt nooit iets anders in de plaats als wat je gekregen hebt niet goed is. Een andere sensatie is het afrekenen. Ik heb al geweten dat iemand bij ons in de groep met zijn gsm moest uitrekenen hoeveel we moesten betalen. :) Er moet immers elke keer 15% VAT bijgerekend worden. Het is ook al vaak gebeurd dat de we een half uur na bestellen toch nog maar eens vragen of de ober ons drinken misschien al kan brengen, en dat hij op dat moment opeens tot de conclusie komt dat hij onze gerechten nog niet heeft doorgegeven aan de keuken. :s Minder tof wanneer je honger hebt!!

Woensdag hebben we toch maar een ander hotel geprobeerd. De naam weet ik niet precies maar wij noemen het koffieland, vraag me niet waarom... Ik nam weer injera, deze keer iets met kip. Het was uitermate spicy, maar dat mag ik wel. Achteraf bekeken toch een foute keuze want ik ben die avond en de dag erna ziek geweest. Ik ben zelfs niet naar de universiteit kunnen gaan omdat ik niet weg durfde van de pot. :s Daarbij zijn de toiletten op de universiteit echt ranzig!! Met franse wc's en al... 2 dagen later ging het al een stuk beter.

Zaterdag regende het verschrikkelijk hard. Wanneer het regent in Jimma, veranderen de straten in modderpoelen. Niemand ontsnapt eraan! Je moet erdoor. Op facebook staan foto's waarop je goed kan zien hoe de straten eruit zien na een stortbui. Ik, Ben en Bernard zijn te voet naar de markt gegaan. Onze schoenen waren bedolven onder de klei. Jimma heeft namelijk een zeer vruchtbare kleigrond. Dat heeft als nadeel dat wanneer het regent, al dat water maar moeilijk weg kan met als gevolg dat de straten omgetoverd worden tot poelen. Verder hebben we dit weekend niet echt iets speciaal gedaan. Deze keer voelde Ben zich niet in zijn element. Vorige week hadden we nog een cinéma-avond georganiseerd in de universiteit en dat vond iedereen top! Deze week hadden we dat weer gepland maar dat is niet doorgegaan...

Deze week komt onze begeleider tot hier. En Martijn komt waarschijnlijk vrijdag of zaterdag. Daar kijk ik wel al naar uit. We kunnen hem een keer Jimma laten zien.

Zo, ik ben weer uitgeblogt.

Tot blogs ;)